Braak

Denkend aan Holland, zie ik grote terreinen, begroeid met onkruid en rondom een hek …..

De crisis op de woningmarkt leidt tot steeds meer braakliggende terreinen. Bezitters van deze terreinen binnen de bebouwde kom hebben te weinig oog voor de wijk en de buurt. Met enkele eenvoudige aanpassingen kunnen èn leefbaarheid èn duurzaamheid bevorderd worden.

Blog geplaatst 18 november 2011 op www.corporatieNL.nl


Gaten in de bebouwing
Binnen de bebouwde kom vallen gaten in de bebouwing altijd op. In de regio waar ik woon wordt nog altijd volop gebouwd, maar de gaten beginnen toch steeds meer op te vallen. Nu zit er natuurlijk altijd een bepaalde doorlooptijd tussen het slopen van gebouwen en/of woningen en het bouwen van de nieuwe woningen. Het braak liggen van kavels en terreinen is daarom niet altijd te vermijden.
In de meeste gevallen wordt een dergelijk terrein afgeschermd door het plaatsen van een hek. Dit is voor corporaties, ontwikkelaars en gemeenten de makkelijkste oplossing: Het terrein wordt zoveel mogelijk bouwrijp gemaakt. De opstallen worden gesloopt, de bovenlaag wordt puinvrij gemaakt en vaak al verwijderd. Daarna wordt op het terrein een laag geel zand gestort. Zo dat was dat, denkt men dan. En het wachten op het daadwerkelijke bouwen begint. Het onkruid dat vervolgens op het terrein groeit en het vuil/vuilnis wat erop gegooid wordt, wordt dan net voor het daadwerkelijk beginnen met de bouw verwijderd. Maar het gat is daar.

Een betere oplossing
Hierboven schets ik de gangbare, ‘makkelijke’ oplossing. Uit het oogpunt van leefbaarheid is een gat in de bebouwing met een hek eromheen niet optimaal te noemen. Nu is er ook een oplossing voor deze terreinen die wellicht geld en tijd kost, maar die wel een leefbaar en zelfs duurzaam resultaat heeft. Voor dit voorbeeld ga ik uit van een terrein waar meerdere woningen gerealiseerd kunnen worden en waar de eigenaar weet dat het daadwerkelijke bouwen langer dan een jaar op zich laat wachten.

Een tijdelijk park
Met het aanvragen van de sloopvergunning heeft de eigenaar vaak ook al een stedenbouwkundige invulling van het terrein klaar, en ook vaak een verdere uitwerking van de bouwplannen. Het is ook niet ongewoon dat de verkoop van tekening al begint.
Het gat in de bebouwing kan dan eenvoudig goed worden benut: Een leefbare oplossing is dan om daar waar straten komen met houtstrooisel, paden aan te leggen. De bouwkavels kunnen dan met graszaad en/of een heemtuin mix ingezaaid worden. Een kleine optionele vervolgstap is om langs de toekomstige straat al jonge bomen plaatsen. Deze bomen kunnen wortel schieten en zorgen bij oplevering al voor een betere uitstraling van het project. Het resultaat is een tijdelijk park in de wijk. Niet alleen de huidige bewoners van de wijk profiteren, door de uitstraling van dit tijdelijke park trekt dit ook extra potentiële huurders/kopers.

Duurzaamheid
Daarnaast biedt deze oplossing ook kansen voor duurzaamheid. De toekomstige percelen kunnen ingezaaid worden met bijvoorbeeld koolzaad of een ander gewas. Deze gewassen leggen CO2 vast en kunnen dienen als grondstof voor biobrandstof.
Ook kunnen de toekomstige groenstroken al beplant worden met bomen en/of struiken. Deze bomen en struiken zorgen in ieder geval voor het vastleggen van CO2: een duurzame oplossing. Na het bouwen van de woningen en/of gebouwen heeft het nieuwe stuk al direct bomen die al enige tijd geworteld hebben en de nieuwe bebouwing al een groenere uitstraling geven.

En wat mag het kosten?
Effecten, kosten en opbrengsten van deze tijdelijke oplossing zijn betrekkelijk makkelijk in kaart te brengen. Precieze opbrengsten zijn niet op voorhand te berekenen. De investeringen voor het tijdelijke park zijn echter een fractie van de grondrente en uiteindelijke kosten. Duidelijk mag zijn dat het meer geld kost dan dat het oplevert. Maar….
Maar naast het positieve effect op de leefbaarheid in de wijk, zorgt deze tijdelijke oplossing ook voor een positiever imago: de grondeigenaar laat zien dat ze niet alleen de huizen wil bouwen, maar ook oog heeft voor andere zaken. Voor corporaties zou dit eigenlijk business as usual moeten zijn en horen bij de sociale taak en verantwoordelijkheid.

Ik snap niet waarom ik dit nog nergens heb gezien !

Comments are closed.