Een wijze les: honden, hondenbezitters en hardlopers

Het leven als Zelfstandig Professional is veelzijdig. Administratie, acquisitie en alle andere bezigheden voer je voornamelijk zelf uit. Je hebt veel vrijheid, maar er moet natuurlijk ook brood op de plank komen. De website hou ik ook zelf bij, maar deze, ik geef het toe, wordt te weinig bijgewerkt. Mijn voornemen om in ieder geval elke maand een blog op de website te posten……<leesverder>

Je snapt het, de ambitie is er, maar het gebeurt dus niet om het voor elkaar te krijgen. Deels omdat ik voor mezelf de lat altijd heel hoog leg. Als ik een blog schrijf, moet deze volledig onderbouwd zijn met literatuur en cijfers en statistiek en figuren en van alles en nog wat. Gevolg is dat ik een tiental half uitgewerkte blogs heb, maar niet tot een definitieve versie kom. En het werken als Zelfstandig Professional leidt er dan ook weer toe, dat er weer een andere klus komt en de tijd voor de blog er niet meer is.

Een zijpad

De vrijheid van Zelfstandig Professional leidde er vanochtend toe dat ik voor een klein uurtje hardlopen mijn hardloopkloffie en dito schoenen aantrok en vol goede moed de bossen bij Bilthoven in liep.
Het hardlopen kent bij mij een enigszins vergelijkbare ambitie als bij mijn website en blogs. De lat leg ik voor mezelf altijd hoog, maar helaas komt er in het hardlopen ook af en toe de klad in. Het lijf wordt natuurlijk ook wat ouder. Kleine pijntjes en kwaaltjes worden eerder blessures.

Gelukkig heeft mijn verblijf bij Rob Veer in Chaugey (zie RobVeer.com) en de trainingen met en van Rob er weer toe geleid dat ik mijn frequentie van hardlopen weer naar drie keer per week heb kunnen schroeven.
Ik was dus vanochtend in het bos, toen ik mijn wijze les kreeg. Na deze les liep ik verder en kwam tijdens mijn rustige duurloop met een goed idee. Waarom schrijf ik over mijn ervaring niet een blog en post ik deze op mijn website? Zo kan ik mijn website weer meer up-to-date houden, schrijf ik toch een blog. Verder leg ik dan de lat weer wat lager, door over ‘gewone’ onderwerpen te schrijven. Ik jat dit idee van mijn oud-collega Frank van Dam (Fietsen met Frank). Frank schrijft leuke verhalen over (helaas) fietsen en niet hardlopen.

De Wijze Les

hond2

Kom ik nu tot de wijze les: na mijn warming-up en oefeningen, loop ik naar de Visserssteeg in De Bilt en begin mijn hardlooptraining. Vandaag heb ik uit het schema van Rob Veer gekozen voor een rustige duurloop van 45 minuten met om de 15 minuten een halve minuut versnellen. Niet al te moeilijk en ik verheug me op mijn duurloopje. Het is heerlijk weer en mijn route leidt me eerst over het grote veld in het bos. Ongeveer honderd meter verderop zie ik een stel vrouwen staan, de vrouwen praten met elkaar en een stel honden loopt er omheen. Op het moment dat ik de vrouwen voorbij loop, stuift er een Suarez op vier poten met een soort Van Persie-snoekduik richting mijn hak. Ik voel de tanden van de hond in mijn schoen, gelukkig niet in mijzelf. Ik stop en gelukkig bijt de hond niet nog eens. Een vrouw loopt op me af, ik denk de eigenares van de hond. Ik zeg tegen haar dat ze haar hond in toom moet houden. Waarschijnlijk ook nog gevolgd door een krachtterm…… De vrouw zegt tegen me dat dit een hondenlosloopgebied is. En ze vraagt me hoe ik het in mijn hoofd haal om daar te gaan hardlopen. Enigszins beduusd loop ik verder. Na dit voorval kom ik gelukkig weer snel in de ‘hardloopdenkstand’. Het begint ermee dat ik me voorneem dit voorval op te schrijven, de rest heb je al gelezen.

Mijn wijze les van vandaag is dat je dus wel moet hardlopen in een hondenlosloopgebied. Hondenbezitters hoeven niet hun hond in toom te houden!

Comments are closed.